امروزه با پیشرفت علم دندانپزشکی، روشهای مختلفی برای انجام درمان ارتودنسی وجود دارد که دو دسته اصلی آنها شامل ارتودنسی ثابت و ارتودنسی متحرک است. در ارتودنسی ثابت، براکتها و سیمهای مخصوص به دندانها متصل میشوند و نیروی کنترلشدهای برای حرکت دادن دندانها ایجاد میکنند. در مقابل، ارتودنسی متحرک با استفاده از پلاکهای قابل خارج کردن، به اصلاح برخی ناهماهنگیهای دندانی کمک میکند و آزادی بیشتری در هنگام غذا خوردن و رعایت بهداشت دهان ایجاد میکند.
انتخاب بین ارتودنسی ثابت و متحرک به عوامل مختلفی مانند شدت نامرتبی دندانها، نوع ناهنجاری فک، سن بیمار، میزان همکاری فرد در طول درمان و نظر متخصص ارتودنسی بستگی دارد. به همین دلیل نمیتوان یک روش را برای همه افراد مناسب دانست؛ زیرا شرایط هر بیمار متفاوت است و برنامه درمانی باید بر اساس معاینه دقیق و بررسی وضعیت دندانها طراحی شود.